เราขี่จักรยานไปป่าหลังหมู่บ้าน
มีเต๋อเติ้ล น้องชายเราที่กำลังลดความอ้วนอย่างจริงจัง
เรมิ ซ้อนท้ายเรา ที่กำลังปั่นอย่างอืด ก็แกตัวหนัก
ปั่นไป แดดตอนเย็นก็อาบใบหน้าไป เหนื่อยมมาก.. manมาก
พวกเราไปตามหานก เพื่อเก็บเสียงมัน
พอเจอแล้วทุกคนต้องเงียบ ห้ามคุย ไม่งั้นจะเสียงาน และถูกเตะพับใน
ฟังสักพัก ก็รู้สึกว่าอยากหาไม้มาตอกสร้างบ้านอยู่
พอเจอที่ๆบรรยากาศดีๆ จะรู้สึกอยากสร้างบ้านตลอดเลย
ลมก็เย็น นกก็ร้อง พระอาทิตย์กำลังตก
เรมิ ก็เล่นดิน เล่นทรายตามประสาเด็กเทพ เห่อชนบทของเธอไปเต่อเติ้ล ก็พยายามจะอยู่เงียบๆเหลือเกิน ไม่รู้จะเดินย่องบนพื้นกรวดทำไม ยังไงก็เสียงดังอยู่ดี
อยู่นานๆแล้วคิดถึง
ไม่ใช่คิดถึงใครนะ แต่มันคิด ถึงความคิดถึงที่เราเคยมี
คิดถึง ความคิดถึง ที่ทั้งผ่านมานานมากแล้ว แต่ยังจำได้อยู่
กับความคิดถึงที่เคยลืมไปแล้ว แต่ดันมาระลึกได้เอาตอนนี้
เคยคิดถึง หมาชื่อดุ๊กดิ๊ก ตอนมีบ้านที่ยะลา ถ่ายรูปคู่กับลูกเจี๊ยบที่ถูกบีบตายคามือเรา
พ่อที่ทำให้เรากลัวความสูง เพราะชอบจับเราซ้อนหน้ามอไซค์ จนเราหวาดเสียว
ความคิดถึงเด็กหลายคนที่แม่เคยเลี้ยง
ลมเคยพัดแรง จนประตูหนีบมือ หมีแจง แต่มันดันมาชี้บอกแม่ ว่าเราแกล้ง
เดือนแห่งความรัก ไมมันมืดเร็วจัง
ในภาพ – ขอบคุณเต๋อเติ้ล เรารักแกเหมือนน้องแท้ๆนะ / เรมิ ถ้ากินเยอะแบบนี้ แก่ไป แกจะเป็นโรค
ไว้วันหลังเรามาฟังเสียงนกกันอีกนะ ปีนภูเขาดิน C8y สีแดงกันด้วย รู้ละถ้าขึ้นไปข้างบน ต้องไปอีกทางนึง
English
